Huculi

Kołomyja

 Miasto Kołomyja  od wieków  stanowiło  najbliższe duże centrum miejskie dla Huculszczyzny i Pokucia. Było siedzibą władz administracyjnych  (powiatu), tu też znajdował się sąd powiatowy, gdzie za czasów Rzeczypospolitej, a potem zaboru austriackiego sądzono wschodniokarpackich opryszków.  Kołomyja była dla tych terenów tym, czym Nowy Targ dla Podtatrza. Znalazło to swój wyraz także w tutejszym folklorze słownym – legendach i pieśniach. O Kołomyi, jako miejscu straceń i sądu, mówi m.in. znana ballada o najsłynniejszym watażce karpackich opryszków – Oleskie Doboszu:

Oj Doboszu, ty pane nasz,
Wełyka pryhoda na nas.
De ż my budem zymuwaty,
Toho lita lituwaty?

W Kołomyji na rynoczku,
W tjażkych dybach, w żelizoczku,
Budete wy noczowały,
Tam budete dny dńowaty;
Tam budete noczowaty,
Budut' ptyci tiło rwaty!

W mieście odbywały się też  słynne targi i jarmarki, na które wędrowali nie tylko mieszkańcy Pokucia i Huculszczyzny, ale także handlarze (zwłaszcza koni i wołów) z Bojkowszczyzny, a nawet z Rumunii.
Od początku było to miasto wielokulturowe. Mieszkali tu i przybywali  okoliczni Niemcy, Ormianie, Polacy, Ukraińcy, Żydzi i inni. W roku  1913 roku  liczyło 45000 mieszkańców, w tym 15000 Polaków, 20000 Żydów, 9000 Rusinów, 1000 Niemców.
Współistniały tu także różne wyznania.  Centrum rzymskokatolickim był kościół  pw. Wniebowzięcia  Najświętszej Maryi Panny, zbudowany w latach 1762–1772 . Wkrótce stal sie on znanym sanktuarium, w którym cześć odbierał słynący laskami obraz  Matki Bożej Kołomyjsko-Pokuckiej (po II wojnie światowej trafił do kościoła  w parafii w Skomielnej Czarnej, pow. Myślenice,  administrowanej przez oo kapucynów.  Sanktuarium to przyciągało  z okazji odpustów  tłumy pielgrzymów, nie tylko rzymskokatolików, ale także  grekokatolików, prawosławnych i wyznawców kościoła ormiańskiego.
Kult Matki Bożej Kołomyjskiej był silnie zakorzeniony zwłaszcza wśród  Hucułów, którzy  byli wprawdzie grekokatolikami (częściowo także prawosławni), ale czcili  Kołomyjską Madonnę  pielgrzymując tu na większe uroczystości kościelne i odpusty.

Więcej o Hucułach.